Masal

bir varmış bir yokmuş

dünya tatlı bir masalmış

çiçeklerle kaplı rengarenk...

laleler sarı beyaz,
pembe ve mor menekşeler.

sabahları oyunla başlarmış gün 

uyuyana kadar da sadece oyun oynanırmış
başroller kapılmış,
tweety, fil kardeş, ördek kardeş, ponycim, pembiş...
her gün özenle dizilirlermiş   
 her biri masaldan daha gerçek

 

ayrılıklar eskisinden daha kolaymış

kalabalık ailelerin önemli olduğu zamanlarmış

kavuşmalar içinse şarkılar bestelenir, şiirler yazılırmış

"anne seni çok özledim, çok seviyorum, vah vah vah"
 

 

böyle böyle günler birbirini kovalamış
koca bir ay geçmiş derken
iyi günler de olmuş, daha zorları da
tekrarlandıkça huzur veren rutinler de
heyecanlandıran ilkler de

bu masalın bir sonu yokmuş ama yine de

gökten bir kaç tane elma düşmüş

herbiri de bu masalın sadık dinleyicilerine..

 

şimdiki çocuklar harika!

kendi kendine uyku denemeleriyle birlikte masallar diyarına adım atmış bulunuyoruz.

bilinen masallar ile bilinmeyenlerin birbirine karıştığı, yaratıcılığın üst sınırda olduğu çok tatlı bir yermiş burası. ama alya da sağ olsun elinden geldiğince yardımcı oluyor yaratıcı sürece. şöyle ki:

masal rapunzel. alya ilk kez dinler masalı--tabi rapunzelin yanındaki kadın cadıymış denmez, cadılarla henüz tanışmadık :) annesiyle birlikte mutlu mesut yaşar rapunzel, tek sıkıntıları yaşadıkları kulenin bir kapısı olmamasıdır...

ertesi gün. istek gelir alya'dan: rapunzeli anlat. ben başlarım anlatmaya, "ama kulenin kapısı yokmuş..." kısmındayken alya bir gün önce "neden kapısı yoook?" diye sorduğundan bugün bomba bir öneriyle gelir:

"anne o zaman ben oraya bir kapı yapayım!!!"

ve bu günden sonra her rapunzel masalına giriş yaptığımızda alya benden önce atlar:

"anne ben oraya kapı yaptım ya, artık oradan çıkabilirler" :)) pesss.

ve rapunzel masalı bizim için burada sonlanır, daha doğrusu rapunzel isimli bir masal duyulur ama isim benzerliği, başka bir kısmı benzemiyor artık :)

yeri gelmişken çocuk kitapları yazarı Aytül Akal'ın(babannemizin) kitap yazmaya nasıl başladığını biliyor muydunuz? onun döneminde çocuk edebiyatı bu kadar çeşitli ve yaygın değilmiş, küçük oğlu yeni ve daha değişik masallar istedikçe o da masal uydurmak zorunda kalmış, ve şimdi yüzü geçen sayıda kitaba dönüşmüş bunlar. alya'nın şuanda içlerinde en sevdiği "sindrealla olmak isteyen kiz"
şimdi şimdi anlayabiliyorum annemi, ve ondan beklenen talebi :)

herkese masalsı pazarlar dilerim...

masallarla uykuya yolculuk

çok heyecanlıyım sayın seyirciler, saat şuanda sabah 7, ve alya doğduğu 2'yi aşkın senedir ilk defa ama ilk defa gece 10'dan beri kesintisiz uyuyor. odasına girdim çıktım durdum herşey yolunda mı diye, nefes alıp verişini dinledim, seyrettim.. evet herşey yolunda. bu ne güzel bir şey-miş böyle yarabbim.
sırrı nedir biliyor musunuz:

kendi kendine uyumaya alıştırmak.

bu kadar büyülü bir şeymiş bu, sadece o da değil, bir bebeğin masal ile uykuya dalışını seyretmek de bir o kadar büyülü bir o kadar huzur verici, ve muhteşemmiş. tüm günüm kötü geçtikten sonra bile onun yanında masalların içinde dünyanın en huzurlu uykusunu uyumuş olmamı başka bir şey açıklayamaz herhalde.

tahmin ediyordum gece boyunca ve sürekli aynı saatlerde uyanmasının sebebi alışkanlık ve emerek uyumasının karışımı diye, gerçekten de öyleymiş.

şimdi içerden sesler geliyor, ve ilk defa ağlamıyor uyanır uyanmaz, sanırım o da bölünmeden geçen gece boyunca uykusunu aldı. bu ne harika bir sabah :)
güne hazırız.