Bu haftasonu evde karantinaya alınmış gibiydik Alya ile. Kim daha önce hasta oldu, o mu bana geçirdi ben mi ona, yoksa tesadufen mi üşüttük aynı anda bilemiyorum, kocanın iş gezisi de üstüne geldi, bu haftasonu evde biz Alya ile 2 kız başımıza kaldık.
Ne yapar evde 2 gün 2 kız başbaşa?
Önce bir güzel defile yapar: neden giyinmiyor diye kafa patlattığım kızım dolabından "bunu giyicem" diyerek seçti seçti giydirmemi istedi, hatta benim giydiklerimi de "sen de giyicem" diyerek geçirdi üzerine, sonra da sanki salonda birisi(babası) varmış gibi giyinip içeri gitti, sonra odaya döndü kıyafet değişip tekrar gitti salona, ama hep salona. Sanırım giyinmeme sendromumuz an itibarıyle tersine dönmüş durumda! :)
Normal olarak burunları durmadan akan 2 nezle olarak bol bol doğal ilaç olarak meyva yer, birbirini besler.
Sanatsal ağırlıklı foto çekimleri yapar: "fotoğraf çekelimm" diyerek çekimleri başlattı Alya bu sefer, bir zaman önce makinayı belirli bir yeri işaret ederek "koy koy" diyerek elimden bıraktırıyordu, şimdi ne olduysa fotoğraf makinası ile barıştı, pozlar veriyor, hiç kaçırır mıyım, durmadan çektik, yeyy!
Minik not meraklısına: 50mm f/1.8 ile tüm fotolar, yarattığı alan derinliğine aşık olmuş durumdayım!
Tabi ki 2 kız mutfağa girer: Kurabiye yaptık, aslında beze, ya da ablamın kızının tabiriyle "mini mini". Annem usulü tutmaya heveslendiğim ve herkesin özel tariflerini kaydettiğim minik tarif defterime--hangi kadının yok ki-- not almıştım 2009'da, bu zamanaymış kısmet. Bir ara, özellikle Alya'nın ellerini beyaz karışıma buladığı anda pişman olmadım değil, ama mini miniler piştiğinde unutmuştum bile, yine yapalım demeye başladım! Kurabiye tutturan minikler için süper pratik ve lezzetli, tavsiye edilir!
Buarada şekeri henüz bilmiyor Alya, ama yere kazara! döktüğü bir iki minik şeker taneciğini ağzına götürdüğü anda "hımm bu harikaymış" dedi(nereden nasıl öğreniyor da sadece bizi dinleyerek tam yerinde tam doğru ifadeleri kullanıyor inanılmaz!)
Ve 1,5 yaşın en iyi yaptığı şey olarak yeni keşifler yapar: Alya evde hiç girmemiş olduğu SON boşluğu da bulunca anne kişisi hastalığın da verdiği zayıflıkla 1,5 yaşındaki bebenin inadına karşı gelemedi, çekti bütün fişleri, tam da poker suratla ciddi ve kızgın durması gereken yerde bizimki "anne görmeden çıkalım buraya" diyerek--kendisinden çoğul bahsetmeye devam-- anneyi gülmekten kırıp geçirerek çıktı tv nin arkasına. bilmem görebildiniz mi fotomontaj gibi duran ayağı orada! :)
Hani "kaliteli zaman geçirmek" deniyor ya, işte onun en kalitelisi bence evde başbaşa geçirilen zaman oluyor.
Herkese iyi haftalar!
Herkese iyi haftalar!