Yıllar sonra
Kucağımda çocukla dönmek okula
Çok garipti
Kendi çocukluğumun, gençliğimin geçtiği okula
Şuanki aklımla gelsem okusam yeniden
Neler değişirdi diye düşündüm
Borges'nin şiiri kaçınılmaz çınladı kulaklarımda:
"...Daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz,
sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum,
ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım"
Sonra Alya ile yeni "an"lar inşa etmeye başladık
Yeni yaşımıza, yaşamımıza uygun
Tüm hikayemizin başladığı yerde
Eşimle tanışmama vesile okulumuzda
Okul yolunda Aşiyan'dan Hisar'a inen yokuş üzerinde yakaladım bu dut hırsızlarını:
Kelebekler nasıl uçar biliyor musunuz, işte böyle :
Alya'nin da bize ayak uydurarak guldugu tek "selfie"miz
Borges ile sonlandırmak gerek bu nostaljiyi:
"Yeniden başlayabilseydim eğer,
yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem.
Yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar."
O anları fazla fazla yaşamak dileğiyle...
Mutlu Haftalar!